MPG is veranderd. Maar de echte transitie moet nog komen

Sinds 1 juli 2026 werken we in Nederland met een nieuwe werkelijkheid. De herziene Bepalingsmethode Milieuprestatie Bouwwerken (BPM 2.0) is in werking getreden, de overstap van de A1- naar de A2-dataset is verplicht geworden en het aantal milieu-impactcategorieën is uitgebreid van 11 naar 19. Daarmee sluit de Nederlandse methodiek beter aan op de Europese norm EN 15804+A2.

Wat verandert er? 

• Milieueffecten worden gedetailleerder in beeld gebracht, thema’s als verzuring, vermesting, zomersmog, humane toxiciteit en ecotoxiciteit zijn verder opgesplitst;
•  Milieuprofielen van materialen kunnen daardoor anders uitvallen dan voorheen, dit heeft directe gevolgen voor MPG-scores.
• BPM 2.0 maakt duidelijker welke constructies en installaties moeten worden meegenomen en hoe de milieuprestatie moet worden bepaald;
• De interpretatieruimte wordt kleiner, berekeningen worden uniformer en resultaten beter vergelijkbaar.
• De MPG-eisen zijn aangepast: kantoren krijgen te maken met een scherpere eis, voor kleine woningen en sommige kantoren geldt een aangepaste benadering en voor het eerst vallen ook scholen, industrie, winkels en zorginstellingen onder de MPG-regelgeving.

Toch zie ik deze wijziging vooral als een tussenstatioen

Met de introductie van de Whole Life Cycle Global Warming Potential (WLC-GWP) onder de Europese EPBD IV verschuift de focus van brede milieu-impact naar de totale klimaatimpact van een gebouw. De methode kijkt naar de broeikasgasemissies over de volledige levenscyclus, met een beschouwingsperiode van 50 jaar. Daarbij worden twee werelden samengebracht:

• De broeikasgasemissies van alle toegepaste materialen en installaties in het gebouw;
•  De broeikasgasemissies die voortvloeien uit het gebouwgebonden energiegebruik gedurende de gebruiksfase.

Daarmee ontstaat één integrale indicator voor de totale klimaatimpact van een gebouw over de hele levenscyclus. MPG en BENG worden dan niet langer los gezien, maar verbonden in één CO₂-benadering.

De gepubliceerde Bepalingsmethode WLC-GWP versie 0.9 is nog niet definitief vastgesteld, maar dient al wel als voorbereiding op de verdere uitwerking van de Routekaart WLC-GWP door het ministerie van VRO.

De richting is duidelijk: van aparte eisen voor energie en materialen naar sturing op de totale CO₂-uitstoot van gebouwen over hun volledige levenscyclus.

De overstap van A1 naar A2 verbetert hoe we milieu-impact meten. WLC-GWP verandert de vraag die we stellen: "hoe duurzaam zijn de materialen”, maar "wat is de totale klimaatimpact van dit gebouw van productie tot sloop